Ομιλία του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ κ. Μιχάλη Χρ.Παντούλα στο Α΄ Θερινό Τμήμα της Βουλής κατά τη συζήτηση του ν/σ :"Αναβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης"

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,
Το περιεχόμενο των παρεμβάσεων ομιλητών από το χώρο της μείζονος αντιπολίτευσης, κατά τη συζήτηση επί της αρχής του σ/ν, απέδειξε για μια ακόμη φορά ότι τίποτε δεν μπορεί να αναμένει κανείς από τη Ν.Δ.. Έφυγαν από την κυβέρνηση πριν από δέκα, περίπου μήνες αφήνοντας «το σπίτι γκρεμισμένο και λεηλατημένο» και δεν αισθάνθηκαν ακόμη την ανάγκη να ζητήσουν συγγνώμη από τον ελληνικό λαό. Γι΄ αυτό και τον πείσμωσαν τόσο πολύ. Όμως, η έλλειψη αυτογνωσίας είναι δείγμα πολιτικής ανευθυνότητας, που απλώς επιβεβαιώνει τα αισθήματα ενοχής αυτής της παράταξης.
Ας είμαστε συγκεκριμένοι. Η Ν.Δ. εγκαταλείποντας το κυβερνητικό σκάφος, τον περασμένο Οκτώβριο, άφησε ελλείμματα της τάξης των 6,2 δις ευρώ και έναν μηχανισμό, που από την κορυφή του Υπουργείου Υγείας έως το τελευταίο νοσοκομείο της χώρας, λειτουργούσε, εν πολλοίς, ως μεσάζων των ποικιλώνυμων συμφερόντων, που λυμαίνονταν το συγκεκριμένο χώρο. Οι προμήθειες για τις οποίες βοά το πανελλήνιο μετά τις αποκαλύψεις των επιθεωρητών υγείας και οι εγκρίσεις δαπανών, χωρίς την πρόβλεψη των αντίστοιχων προϋπολογισμών, φέρουν συγκεκριμένες υπογραφές. Η σπατάλη και η διαφθορά στο Υπουργείο Υγείας έχουν, επομένως, ονοματεπώνυμο.
Η Ν.Δ. συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο, γιατί νομίζει ότι σε μια κοινωνία συνενοχής οι πραγματικοί ένοχοι γίνονται εξαιρετικά δυσδιάκριτοι. Αγνοεί, προφανώς, την ομόθυμη απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας ο έλεγχος να φτάσει παντού και σε βάθος, οι ευθύνες να επιμεριστούν χωρίς έλεος όπου κι αν αυτές ανήκουν και κάθε περιουσιακό στοιχείο που θεωρείται προϊόν διαπλοκής και διαφθοράς να επιστρέφεται πάραυτα στο δημόσιο.
Η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, γι΄ αυτό και οι διαδικασίες αντίδρασης πρέπει να έχουν ανάλογα χαρακτηριστικά. Κάθε ευρώ που ξοδεύτηκε στο χώρο της δημόσιας υγείας για να προστεθεί στο απίστευτο χρέος των νοσοκομείων ύψους 6,2 δις ευρώ πρέπει να δικαιολογηθεί. Διαφορετικά η δαπάνη δεν είναι νόμιμη.
Μου είναι αδιανόητο να αποδεχθώ τη λογική ότι μπορεί να αποχωρεί από τη θέση του ένας υπουργός, ένας διοικητής νοσοκομείου ή ένας δημόσιος λειτουργός χωρίς να απολογείται για τη μη χρηστή διαχείριση του δημόσιου χρήματος στον τομέα ευθύνης του και η πολιτεία να μην τον εγκαλεί για το χρέος που κληροδότησε στον ελληνικό λαό. Αυτού του είδους οι πρακτικές αποχαλίνωσαν τη διαπλοκή και την ανομία. Οφείλουμε να αντιδράσουμε χωρίς να χαριστούμε σε κανένα. Δεν αρκούν, πλέον, μόνο οι εκθέσεις των επιθεωρητών υγείας. Η χώρα θα κρατηθεί ζωντανή και η κοινωνία θα συμμετάσχει στην έξοδο από την κρίση, όταν θα υποχρεωθούν τα πολιτικά ή μη πρόσωπα να δημοσιοποιήσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία και να δικαιολογήσουν την απόκτησή τους σε σχέση με τις φορολογικές τους δηλώσεις.
Η νομοθεσία περί των αστικών ευθυνών ισχύει για όλους τους πολίτες χωρίς καμία εξαίρεση. Ζητώ, λοιπόν, από το Υπουργείο Υγείας να συνεργαστεί με το Υπουργείο Οικονομικών για την άμεση εφαρμογή του σχετικού νόμου στο χώρο της δημόσιας υγείας, όπου πραγματοποιήθηκε μία απίστευτης κλίμακας λεηλασία δημοσίου χρήματος. Η παρέμβασή μου αφορά τη συντηρητική κατάσχεση της περιουσίας όσων αποδειχθούν επιλήσμονες του καθήκοντος με ταυτόχρονη υποβολή αγωγής εναντίον τους για την οριστική κατάσχεσή της. Είμαι βέβαιος ότι όλες οι πτέρυγες της βουλής θα συναινέσουν προς αυτή την κατεύθυνση, τη λυτρωτική για το Ε.Σ.Υ. Η επέκταση, άλλωστε, μέσω του σ/ν, της υποχρέωσης υποβολής δήλωσης περιουσιακής κατάστασης και από τους διοικητές και υποδιοικητές του Ε.Σ.Υ. είναι ενδεικτική των προθέσεων της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας να μπει φραγμός στα φαινόμενα της διαφθοράς.
Η δεύτερη παρέμβασή μου έχει σχέση με το μηχανισμό διοίκησης του δημοσίου συστήματος υγείας. Αφορά τις ΔΥΠΕ και τις διοικήσεις (διοικητές – υποδιοικητές) των νοσοκομείων και των προνοιακών ιδρυμάτων της χώρας. Πρόκειται για έναν προκλητικά σπάταλο τομέα. Μία πρόχειρη εκτίμηση του κόστους λειτουργίας οδηγεί στη διαπίστωση ότι από τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Υγείας διατίθενται κατ΄ έτος ποσά ύψους 15 εκ., περίπου, ευρώ μόνο για τους μισθούς όσων στελεχώνουν αυτές τις θέσεις. Τα ποσά αυτά είναι υπέρογκα ενώ η ωφέλεια του δημόσιου συστήματος υγείας ανύπαρκτη. Αντιθέτως, οι ακριβοπληρωμένοι ΔΥΠΕάρχες και διοικητές – υποδιοικητές των νοσοκομείων και προνοιακών ιδρυμάτων με τη συνέργεια, προφανώς, της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας κατάφεραν μέσα σε έξι χρόνια κυβερνητικής θητείας της Ν.Δ. να δημιουργήσουν χρέη 6.2 δις ευρώ. Τέτοιοι μάνατζερ δεν μας χρειάζονται. Το σύστημα απέτυχε. Οφείλουμε να το αλλάξουμε. Τα χρήματα που ξοδεύονται άσκοπα σε μισθούς είναι ικανά να συντηρήσουν δεκάδες νοσοκομεία κάθε χρόνο και εναλλακτικά επαρκούν για την ανέγερση μιας σοβαρής νοσοκομειακής μονάδας.
Κυρίες και κύριοι βουλευτές,
Πριν από 100 χρόνια ο μεγάλος δάσκαλος της ιατρικής William Osler οραματίστηκε νοσοκομεία – εκπαιδευτήρια, όπως έγραφε ο ίδιος, ως “το χώρο καταφύγιο για το φτωχό, το χώρο όπου η σύγχρονη γνώση μεταλαμπαδεύεται στο νεότερο, το χώρο όπου η σκέψη και η φαντασία υλοποιείται με ερευνητική προσπάθεια, το χώρο όπου η τέχνη αγκαλιάζει την επιστήμη, το χώρο συμβουλευτήριο του κάθε γιατρού από κάθε γενιά της χώρας για τη λύση δύσκολων ιατρικών προβλημάτων”.
Το όραμα του Osler είθε να γίνει πράξη, έστω και τώρα. Το έχει ανάγκη ο τόπος και πρωτίστως ο αδύναμος άνθρωπος, η αξιοπρέπεια του οποίου θίγεται καθημερινά από τους μη έντιμους ανθρώπους του Ε.Σ.Υ. Η πολιτική βούληση της κυβέρνησης είναι δεδομένη, όπως δεδομένη είναι και η στήριξη της ελληνικής κοινωνίας. Στα πολλά και μεγάλα συμφέροντα, που νέμονται το χώρο, αντιπαραθέτουμε το καθολικό αίτημα της διαφάνειας.
Με το υπό συζήτηση σ/ν επιχειρείται η εξυγίανση κρίσιμων τομέων του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Στόχος η αποτελεσματικότερη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού, ο εξορθολογισμός των δαπανών και η εξοικονόμηση πόρων από την καταπολέμηση της σπατάλης και της διαφθοράς, που ενδημεί σε αυτό το χώρο. Η ωφέλεια που θα προκύψει για το ίδιο το δημόσιο σύστημα υγείας και εν τέλει το κοινωνικό σύνολο αποτελεί ισχυρό λόγο, πέραν των άλλων, για την υπερψήφισή του.
Σας ευχαριστώ.